از ايشان بركتي تمام مييافتم و در روز جنك از ايشان ظفرها ميديدم چنانچه در وقتي كه لشكر من بواسطه كثرت لشكر توقتمش خان در جنك مضطرب شدند مير ضيا الدين سبزواري كه صاحب الدعوت بود سر خود را برهنه ساخت و دست بدعا برآورد و هنوز دعاي وي باتمام نرسيده بود كه اثر دعاي وي ظاهر كرديد و چنانچه در وقتي كه يكي از اهل حرم سراي مرا بيماري صعب عارض شده بود دوازده سيد دعا كوي جمع آمده هريك‌يك سال از عمر خود بوي بخشيدند و وي صحت يافت و دوازده سال زندكاني كرد چهارم طايفه امرا و سرهنكان و سپهسالاران را در مجلس خود اورن دادم و بمراتب عليا سر بلند داشتم و با ايشان صحبت داشته سخنان ميپريدم و ارباب شجاعت را كه بارها شمشيرها زده بودند دوست داشتم و از رزم و درآمدن و برآمدن در معارك و مهالك و شكستن صفها و حرب و ضرب